27th Apr2012

Εδώ Λονδίνον

by Valia Kaimaki

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η ραδιοφωνική υπηρεσία του BBC υπήρξε η ελεύθερη φωνή της κατεχόμενης Ευρώπης. Ποιος δε θυμάται το Βασίλη Λογοθετίδη να ανεβοκατεβάζει το παράνομο ραδιόφωνο στο πηγάδι της αυλής για ν’ ακουστεί το «Εδώ Λονδίνον» (στην ταινία «Οι Γερμανοί ξανάρχονται»); Αλλά δεν ήταν μόνο η ελληνική υπηρεσία… Το ίδιο διάσημο ήταν και το Radio Londres, η αντίστοιχη φωνή στα γαλλικά.

 

Και αφού δεν υπάρχει στο youtube το ελληνικό «Εδώ Λονδίνον», οι νοσταλγικοί μπορούν ν’ ακούσουν το γαλλικό Radio Londres και μάλιστα τον αμερικανό πρόεδρο Ρούσβελτ να μιλά γαλλικά.
 

Συνέχεια

18th Dec2011

Ο πρόεδρος του 80% στη φυλακή

by Valia Kaimaki

Ο Ζακ Σιράκ πληρώνει τα σκάνδαλα της εποχής που ήταν δήμαρχος Παρισίων.

Διαβάστε τη συνέχεια

27th Nov2011

Η Γαλλία έχασε μια ακτιβίστρια

by Valia Kaimaki

Πλήρης ημερών, στα 87 της χρόνια, έφυγε από τη ζωή, η πρώην πρώτη κυρία της Γαλλίας Ντανιέλ Μιτεράν, η μόνη μέχρι στιγμής που κατάφερε να παραμείνει στη δημόσια ζωή της χώρας της πολύ μετά το θάνατο του συζύγου της, Φρανσουά, το 1996.

Η ζωή της Ντανιέλ Μιτεράν είναι ένα «ακτιβιστικό» παραμύθι, που θα μπορούσε να καλύψει χίλιες σελίδες. Από αριστερή οικογένεια, η Ντανιέλ Ιζαμπέλ Εμιλιέν, το γένος Γκουζ, έγινε μέλος της γαλλικής Αντίστασης στα 17 της κι εκεί βοήθησε τον «Καπετάν Μορλάν» να το σκάσει από την Γκεστάπο παριστάνοντας τη φιλενάδα του. Μόνο που οι δυο τους ερωτεύτηκαν πραγματικά και παντρεύτηκαν το 1944. Απέκτησαν τρία αγόρια, τον Πασκάλ που πέθανε μόλις δύο μηνών, τον Ζαν-Κριστόφ και τον Ζιλμπέρ.

Στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του Φρανσουά, η Ντανιέλ έπαιξε αποφασιστικό ρόλο διεκδικώντας για τον εαυτό της την εικόνα της γυναίκας του λαού, σε αντιπαράθεση με την αριστοκρατική σύζυγο του αντιπάλου, Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν.

«Δεν υπάρχει καθορισμένος ρόλος για τη σύζυγο του προέδρου της Δημοκρατίας. Οσο με αφορά, για τριάντα χρόνια συνδύασα τη ζωή της μητέρας και το επάγγελμά μου, την καλλιτεχνική βιβλιοδεσία. Οι δραστηριότητές μου σε ανθρωπιστικές και πολιτικές οργανώσεις κάλυψαν τους στόχους που είχα θέσει. Οταν στην ηλικία των είκοσι ετών έδεσα τη ζωή μου μ’ εκείνη του Φρανσουά, τίποτα δεν με προετοίμαζε για το ρόλο της πρώτης κυρίας. Το γεγονός ότι βρέθηκα στο προσκήνιο και έτσι μπόρεσα να υπηρετήσω στόχους πολύ καλύτερα απ’ ό,τι εάν ήμουνα ανώνυμη, δεν μπορώ να πω ότι με στενοχωρεί. Ακόμα και σήμερα δεν διστάζω να επικαλεστώ γνωριμίες και σχέσεις που έκανα την εποχή εκείνη ώστε να υπερασπιστώ μια άποψη που μου είναι προσφιλής», έλεγε στη συνέντευξη που παραχώρησε στο «Ε» πριν από ενάμιση χρόνο.

Ετσι, ως πρώτη κυρία αφιερώθηκε στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δεν ήταν λίγες οι φορές που έγινε «φορτική» στο υπουργείο Εξωτερικών, περίφημες έχουν μείνει οι παρεμβάσεις της για το κουρδικό ζήτημα. Λίγο έλλειψε μάλιστα να σκοτωθεί στο ιρακινό Κουρδιστάν το 1992, όταν μία βόμβα που έπεσε στο κονβόι της αποστολής σκότωσε τέσσερα άτομα και τραυμάτισε άλλα 17. Δήλωσε τότε: «Θα συνεχίσω ν’ αγωνίζομαι μέχρι να πεθάνω».

Δεν ήταν ενοχλητική όμως μόνο σε γαλλικό έδαφος. Ενα άλλο ανέκδοτο από τη ζωή της δείχνει το τσαγανό της. Σε συζήτηση με τον Φιντέλ Κάστρο τού έκανε παρατηρήσεις για το βασανισμό και τη θανάτωση πολιτικών κρατουμένων. Οταν ο Κάστρο δεν αντέδρασε άσχημα τον ρώτησε γιατί ανέχεται την γκρίνια της κι εκείνος απάντησε: «Γιατί μ’ αρέσεις πολύ».

Πράγματι, δεν σταμάτησε ποτέ. Μετά τα ανθρώπινα δικαιώματα, ήρθαν οι γυναίκες, το κίνημα για την αντιπαγκοσμιοποίηση, το περιβάλλον, η Αφρική… Ο κατάλογος είναι μακρύς. Από το 1986, το ίδρυμα που δημιούργησε, το France Libertes (Γαλλία-Ελευθερίες) υπερασπίζεται τους αδύναμους. Το ίδρυμα έχει, μάλιστα, το στάτους του συμβούλου του ΟΗΕ.

«Σήμερα βρισκόμαστε κάτω από την μπότα μιας οικονομικής και χρηματοπιστωτικής δικτατορίας που διαχειρίζεται την πολιτική του πλανήτη. Γνωρίζουμε καλά τις θετικές συνέπειες που έχει για ένα μικρό αριθμό προνομιούχων και τις καταστροφικές συνέπειες για τα τρία τέταρτα της ανθρωπότητας, και δεν αναφέρομαι μόνο στη φύση. Το σύστημα αυτό έχει φτάσει στα όριά του και βυθίζεται στην ίδια του την υπερβολή. Εδώ και πολλά χρόνια ένα μεγάλο κίνημα σκέψης καταγγέλλει την τακτική αυτή και προτείνει εναλλακτικές που βασίζονται στις ουμανιστικές αρχές, σε αντίθεση με τη μοναδική σκέψη που διακηρύσσει ότι το χρήμα αποφασίζει για τα πάντα. Το France Libertes, το ίδρυμα του οποίου είμαι πρόεδρος από την πρώτη μέρα της δημιουργίας του, εγγράφεται σε αυτό το κίνημα και δρα ανάλογα. Για μένα είναι μια εργασία πλήρους απασχόλησης που με κάνει να ταξιδεύω συχνά. Σήμερα φτιάχνουμε τον κόσμο του αύριο, σε όλες τις ηπείρους. Το να πας να συναντήσεις το μέλλον είναι ο καλύτερος τρόπος για να μιλήσεις γι’ αυτό και να σκεφτείς μαζί με άλλους για το πώς θα ήθελες να το οικοδομήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο», μας έλεγε πριν η κρίση χτυπήσει με όλη της τη δύναμη.

Κι όμως, μια τέτοια δυναμική και ανεξάντλητη γυναίκα, η οποία κατάφερε να υψώσει το ανάστημά της και να σταθεί αυθύπαρκτη δίπλα σε έναν αναμφισβήτητα πανίσχυρο άντρα, υποκλίθηκε τόσο στην πολιτική του «ατιμία» να κρύψει την ανίατη ασθένειά του για να επανεκλεγεί, όσο και στις εξωσυζυγικές του περιπέτειες.

Η ύπαρξη της εξώγαμης κόρης του Μαζαρίν, ήταν κοινό μυστικό από τα πρώτα χρόνια της πολιτικής του ζωής. Στην κηδεία του, και αφού το θέμα είχε γίνει γνωστό στους πάντες, η Ντανιέλ τόλμησε και την πήρε μαζί με τους γιους της στην επίσημη πομπή. Από τότε, οι σχέσεις τους δεν σταμάτησαν να γίνονται ρεπορτάζ, η πρώτη ερώτηση σε κάθε συνέντευξη που παραχωρούσε. Αλλες φορές απαντούσε, άλλες πάλι όχι. Πόσο βαρύ είναι να στιγματίζεται μια ολόκληρη ζωή από τις ερωτικές κωλοτούμπες του συζύγου; Ακόμα και αν, όπως έχει γραφτεί πολλές φορές, το ζεύγος παρέμενε ενωμένο για τα μάτια του κόσμου και μόνο; Κι όμως, ένας και μόνο συμβιβασμός φτάνει να χαρακτηρίσει μια ολόκληρη ζωή.

17th Jul2011

Μια πράσινη δικαστίνα για την προεδρία της Γαλλίας

by Valia Kaimaki

Την περασμένη Τρίτη, το κόμμα Ευρώπη – Οικολογία – Πράσινοι επέλεξε την υποψήφιά του για τις γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2010.

Κι ενώ οι Σοσιαλιστές σπαράζονται και η δημοτικότητα του προέδρου Σαρκοζί συνεχώς μειώνεται, ένα ανερχόμενο κόμμα, που έκανε την έκπληξη στις ευρωεκλογές πριν από δύο χρόνια, μπαίνει στη μάχη με ένα βαρύ όνομα, την πρώην δικαστή Εύα Ζολί.

(more…)

03rd Apr2011

Ενα λίφτινγκ που πέτυχε

by Valia Kaimaki

Αν σε κάποιες χώρες είναι η κεντροαριστερά που έντεχνα «ταΐζει» την ακροδεξιά ώστε να ροκανίζει ψήφους από τη δεξιά, στη Γαλλία η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική. Εντελώς μόνος, ο πρόεδρος Σαρκοζί κατάφερε να στρώσει το κόκκινο χαλί στη Μαρίν Λεπέν.
(more…)

20th Dec2007

Πιέρ Μοσκοβισί: Οι σοσιαλιστές απέναντι στην κρίση

by Valia Kaimaki

Συνέντευξη του Γάλλου υπ. οικονομικών, το 2007, για το περιοδικό Μεταρρύθμιση. Η αξία του είναι απλώς ιστορική, αφού τα δεδομένα έχουν αλλάξει…

Η επόμενη προσπάθεια διαδοχής, θα είναι εκείνη για τη θέση του Φρανσουά Ολάντ, Γενικού Γραμματέα του Σοσιαλιστικού Κόμματος, στο συνέδριο του 2008. Ο Πιέρ Μοσκοβισί, γιος του διάσημου ψυχολόγου Σερζ Μοσκοβισί, κατάφερε να ξεχωρίσει από νωρίς, ίσως και χάρη στον καθηγητή και μέντορά του Ντομινίκ Στρος-Καν. Παρ’ όλο που έκανε τα πρώτα του πολιτικά βήματα στη ριζοσπαστική αριστερά, στην Επαναστατική Κομουνιστική Λίγκα, γρήγορα βρήκε τη θέση του στο πολιτικό γραφείο του τότε υπουργού παιδείας Λιονέλ Ζοσπέν (1984). Ευρωβουλευτής μέχρι το 1997 και βουλευτής στο Εθνικό Κοινοβούλιο από τότε, σήμερα, στα πενήντα του χρόνια, είναι ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης του σοσιαλδημοκρατικού ρεύματος στο Σοσιαλιστικό Κόμμα, όπου έχει την ευθύνη του τμήματος εξωτερικής πολιτικής. Η συζήτησή μας αναπόφευκτα ξεκινά από την πολιτική επικαιρότητα στη Γαλλία και μέσα από τα γεγονότα εκεί, εδώ και στην Ευρώπη, εξετάζεται το μέλλον του Σοσιαλιστικού κινήματος στη Γηραιά Ήπειρο, αλλά και τα κοινά προβλήματα και οι διαφορές σε κάθε χώρα.

Περισσότερα