18th Dec2011

Ο πρόεδρος του 80% στη φυλακή

by Valia Kaimaki

Ο Ζακ Σιράκ πληρώνει τα σκάνδαλα της εποχής που ήταν δήμαρχος Παρισίων.

Διαβάστε τη συνέχεια

27th Nov2011

Η Γαλλία έχασε μια ακτιβίστρια

by Valia Kaimaki

Πλήρης ημερών, στα 87 της χρόνια, έφυγε από τη ζωή, η πρώην πρώτη κυρία της Γαλλίας Ντανιέλ Μιτεράν, η μόνη μέχρι στιγμής που κατάφερε να παραμείνει στη δημόσια ζωή της χώρας της πολύ μετά το θάνατο του συζύγου της, Φρανσουά, το 1996.

Η ζωή της Ντανιέλ Μιτεράν είναι ένα «ακτιβιστικό» παραμύθι, που θα μπορούσε να καλύψει χίλιες σελίδες. Από αριστερή οικογένεια, η Ντανιέλ Ιζαμπέλ Εμιλιέν, το γένος Γκουζ, έγινε μέλος της γαλλικής Αντίστασης στα 17 της κι εκεί βοήθησε τον «Καπετάν Μορλάν» να το σκάσει από την Γκεστάπο παριστάνοντας τη φιλενάδα του. Μόνο που οι δυο τους ερωτεύτηκαν πραγματικά και παντρεύτηκαν το 1944. Απέκτησαν τρία αγόρια, τον Πασκάλ που πέθανε μόλις δύο μηνών, τον Ζαν-Κριστόφ και τον Ζιλμπέρ.

Στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του Φρανσουά, η Ντανιέλ έπαιξε αποφασιστικό ρόλο διεκδικώντας για τον εαυτό της την εικόνα της γυναίκας του λαού, σε αντιπαράθεση με την αριστοκρατική σύζυγο του αντιπάλου, Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν.

«Δεν υπάρχει καθορισμένος ρόλος για τη σύζυγο του προέδρου της Δημοκρατίας. Οσο με αφορά, για τριάντα χρόνια συνδύασα τη ζωή της μητέρας και το επάγγελμά μου, την καλλιτεχνική βιβλιοδεσία. Οι δραστηριότητές μου σε ανθρωπιστικές και πολιτικές οργανώσεις κάλυψαν τους στόχους που είχα θέσει. Οταν στην ηλικία των είκοσι ετών έδεσα τη ζωή μου μ’ εκείνη του Φρανσουά, τίποτα δεν με προετοίμαζε για το ρόλο της πρώτης κυρίας. Το γεγονός ότι βρέθηκα στο προσκήνιο και έτσι μπόρεσα να υπηρετήσω στόχους πολύ καλύτερα απ’ ό,τι εάν ήμουνα ανώνυμη, δεν μπορώ να πω ότι με στενοχωρεί. Ακόμα και σήμερα δεν διστάζω να επικαλεστώ γνωριμίες και σχέσεις που έκανα την εποχή εκείνη ώστε να υπερασπιστώ μια άποψη που μου είναι προσφιλής», έλεγε στη συνέντευξη που παραχώρησε στο «Ε» πριν από ενάμιση χρόνο.

Ετσι, ως πρώτη κυρία αφιερώθηκε στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δεν ήταν λίγες οι φορές που έγινε «φορτική» στο υπουργείο Εξωτερικών, περίφημες έχουν μείνει οι παρεμβάσεις της για το κουρδικό ζήτημα. Λίγο έλλειψε μάλιστα να σκοτωθεί στο ιρακινό Κουρδιστάν το 1992, όταν μία βόμβα που έπεσε στο κονβόι της αποστολής σκότωσε τέσσερα άτομα και τραυμάτισε άλλα 17. Δήλωσε τότε: «Θα συνεχίσω ν’ αγωνίζομαι μέχρι να πεθάνω».

Δεν ήταν ενοχλητική όμως μόνο σε γαλλικό έδαφος. Ενα άλλο ανέκδοτο από τη ζωή της δείχνει το τσαγανό της. Σε συζήτηση με τον Φιντέλ Κάστρο τού έκανε παρατηρήσεις για το βασανισμό και τη θανάτωση πολιτικών κρατουμένων. Οταν ο Κάστρο δεν αντέδρασε άσχημα τον ρώτησε γιατί ανέχεται την γκρίνια της κι εκείνος απάντησε: «Γιατί μ’ αρέσεις πολύ».

Πράγματι, δεν σταμάτησε ποτέ. Μετά τα ανθρώπινα δικαιώματα, ήρθαν οι γυναίκες, το κίνημα για την αντιπαγκοσμιοποίηση, το περιβάλλον, η Αφρική… Ο κατάλογος είναι μακρύς. Από το 1986, το ίδρυμα που δημιούργησε, το France Libertes (Γαλλία-Ελευθερίες) υπερασπίζεται τους αδύναμους. Το ίδρυμα έχει, μάλιστα, το στάτους του συμβούλου του ΟΗΕ.

«Σήμερα βρισκόμαστε κάτω από την μπότα μιας οικονομικής και χρηματοπιστωτικής δικτατορίας που διαχειρίζεται την πολιτική του πλανήτη. Γνωρίζουμε καλά τις θετικές συνέπειες που έχει για ένα μικρό αριθμό προνομιούχων και τις καταστροφικές συνέπειες για τα τρία τέταρτα της ανθρωπότητας, και δεν αναφέρομαι μόνο στη φύση. Το σύστημα αυτό έχει φτάσει στα όριά του και βυθίζεται στην ίδια του την υπερβολή. Εδώ και πολλά χρόνια ένα μεγάλο κίνημα σκέψης καταγγέλλει την τακτική αυτή και προτείνει εναλλακτικές που βασίζονται στις ουμανιστικές αρχές, σε αντίθεση με τη μοναδική σκέψη που διακηρύσσει ότι το χρήμα αποφασίζει για τα πάντα. Το France Libertes, το ίδρυμα του οποίου είμαι πρόεδρος από την πρώτη μέρα της δημιουργίας του, εγγράφεται σε αυτό το κίνημα και δρα ανάλογα. Για μένα είναι μια εργασία πλήρους απασχόλησης που με κάνει να ταξιδεύω συχνά. Σήμερα φτιάχνουμε τον κόσμο του αύριο, σε όλες τις ηπείρους. Το να πας να συναντήσεις το μέλλον είναι ο καλύτερος τρόπος για να μιλήσεις γι’ αυτό και να σκεφτείς μαζί με άλλους για το πώς θα ήθελες να το οικοδομήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο», μας έλεγε πριν η κρίση χτυπήσει με όλη της τη δύναμη.

Κι όμως, μια τέτοια δυναμική και ανεξάντλητη γυναίκα, η οποία κατάφερε να υψώσει το ανάστημά της και να σταθεί αυθύπαρκτη δίπλα σε έναν αναμφισβήτητα πανίσχυρο άντρα, υποκλίθηκε τόσο στην πολιτική του «ατιμία» να κρύψει την ανίατη ασθένειά του για να επανεκλεγεί, όσο και στις εξωσυζυγικές του περιπέτειες.

Η ύπαρξη της εξώγαμης κόρης του Μαζαρίν, ήταν κοινό μυστικό από τα πρώτα χρόνια της πολιτικής του ζωής. Στην κηδεία του, και αφού το θέμα είχε γίνει γνωστό στους πάντες, η Ντανιέλ τόλμησε και την πήρε μαζί με τους γιους της στην επίσημη πομπή. Από τότε, οι σχέσεις τους δεν σταμάτησαν να γίνονται ρεπορτάζ, η πρώτη ερώτηση σε κάθε συνέντευξη που παραχωρούσε. Αλλες φορές απαντούσε, άλλες πάλι όχι. Πόσο βαρύ είναι να στιγματίζεται μια ολόκληρη ζωή από τις ερωτικές κωλοτούμπες του συζύγου; Ακόμα και αν, όπως έχει γραφτεί πολλές φορές, το ζεύγος παρέμενε ενωμένο για τα μάτια του κόσμου και μόνο; Κι όμως, ένας και μόνο συμβιβασμός φτάνει να χαρακτηρίσει μια ολόκληρη ζωή.

27th Nov2011

Εκλογές με υπογραφή Καμπιλά

by Valia Kaimaki

Τριάντα εκατομμύρια Κονγκολέζοι είναι γραμμένοι στις λίστες για τη δεύτερη ελεύθερη εκλογική διοργάνωση της χώρας. Αύριο θα προσέλθουν στις κάλπες για να επιλέξουν τον πρόεδρο της χώρας και τους 500 βουλευτές της. Παρά τις δυσκολίες και τη μεγάλη διαφθορά, ο λαός της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό (ΛΔΚ) ελπίζει σε καλύτερες μέρες.

Κι όμως, η προεκλογική περίοδος δεν ήταν άξια του ονόματός της: το δικαίωμα, στη διαδήλωση, όπως και άλλα δικαιώματα δεν έγινε ανεκτό από τον πρόεδρο Ζοζέφ Καμπιλά Καμπάνγκε. Στις 7 Νοεμβρίου, η κυβέρνηση απαγόρευσε ένα αντιπολιτευόμενο τηλεοπτικό κανάλι γιατί μετέδωσε την έκκληση του 79χρονου υποψήφιου προέδρου Ετιέν Τσισεκέντι, ιστορικού αντιπάλου του δικτάτορα Μομπούτου, να «σπάσουν την πόρτα της φυλακής» και να ελευθερώσουν τους διαδηλωτές του κόμματός του (Ενωση για τη Δημοκρατία και την Κοινωνική Πρόοδο).

Ωστόσο, ο Αλέξις Τάμπουε, ο υπουργός Εξωτερικών διαβεβαίωνε τον περασμένο Σεπτέμβριο στη Νέα Υόρκη ότι «θέλουμε να δείξουμε ότι είμαστε ικανοί να διοργανώσουμε εκλογές που θ’ αποτελέσουν μοντέλο για την ήπειρο». Το σύνθημα του προέδρου Καμπιλά «Για ελεύθερες, διαφανείς και ήρεμες» εκλογές παρέμεινε ευχολόγιο. Μόλις την περασμένη Τετάρτη τα ξημερώματα, ο νυν και υποψήφιος βουλευτής του Κόμματος για την Απελευθέρωση του Κονγκό (ΚΑΚ), Μάριους Γκανγκάλε, δολοφονήθηκε στη μέση του δρόμου.

Ο πρόεδρος Καμπιλά έχει το προβάδισμα. Το 2006 εκλέχτηκε στο δεύτερο γύρο με 58% των ψήφων ενάντια στον Ζαν-Πιέρ Μπέμπα (ΚΑΚ), ο οποίος είναι σήμερα ξανά ανάμεσα στους 12 υποψήφιους. Δεν είναι πολλοί αν αναλογιστεί κανείς ότι το 2006 ήταν τριάντα. Ας σημειώσουμε, όμως, ότι με τη βοήθεια των έντεκα κυβερνητών του κόμματός του (Κόμμα του Λαού για την Ανοικοδόμηση και τη Δημοκρατία) ο πρόεδρος περιόρισε τις εκλογές σε ένα μόνο γύρο. Αρκεί λοιπόν να έρθει πρώτος για να εκλεγεί, ενώ δεν δίνει καμία δυνατότητα στην αντιπολίτευση να συσπειρωθεί. Συνεχίζεται λοιπόν μια «παράδοση» που κρατάει γερά.

Στο τέλος του πρώτου πολέμου του Κονγκό (1996-1997), στο οποίο εμπλέκονται η Ρουάντα και το Μπουρούντι ενάντια στο Ζαΐρ του στρατάρχη Μομπούτου, ο στρατός της συμμαχίας των δημοκρατικών δυνάμεων του Κονγκό-Ζαΐρ θέτει τέλος στη δικτατορία 32 χρόνων και ο Λοράν Ντεζιρέ Καμπιλά αυτοανακηρύσσεται πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Ακολουθεί ο δεύτερος πόλεμος, στη διάρκεια του οποίου δολοφονείται ο Καμπιλά (16-1-2001) και αναλαμβάνει ο γιος του Ζοζέφ. Η ειρήνη εδραιώνεται το καλοκαίρι του 2002. Είναι το τέλος της μεγαλύτερης διακρατικής διένεξης στη σύγχρονη ιστορία της Αφρικής, η οποία έφερε αντιμέτωπες οκτώ χώρες (τη Ρουάντα, την Αγκόλα, τη Ναμίμπια, τη Ζιμπάμπουε, την Ουγκάντα, το Μπουρούντι, το Τσαντ και του Σουδάν) στο έδαφος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, με αποτέλεσμα ανυπολόγιστα θύματα (οι εκτιμήσεις ξεκινούν από 200 χιλιάδες και φτάνουν τα πέντε εκατομμύρια). Στις 30 Ιουνίου του 2003 ο πρόεδρος Καμπιλά μαζί με τέσσερις αντιπροέδρους από διαφορετικές πολιτικές τάσεις σχηματίζουν μεταβατική κυβέρνηση για να διοργανώσουν -τρία χρόνια αργότερα και με τη βοήθεια της Monuc, της δύναμης του ΟΗΕ στην περιοχή- τις πρώτες δημοκρατικές εκλογές της χώρας. Στις 29 Οκτωβρίου ο Ζοζέφ Καμπιλά εκλέγεται πρόεδρος της χώρας.

Μακριά από τα πολιτικά παιχνίδια, ο λαός της χώρας δοκιμάζει μια εναλλακτική οδό συμμετοχής στα κοινά, μέσα από ενώσεις, συλλόγους της γειτονιάς, συνδικάτα, ακόμα και μέσα από την Εκκλησία. Γύρω από τα πολιτικά κόμματα οργανώνεται μια πλειάδα κινημάτων με τα πιο απίθανα ονόματα και τις πιο εκκεντρικές ενασχολήσεις: «Μητέρες καμπίλ για την ειρήνη», «Ποδοσφαιρικοί οπαδοί καμπίλ» κ.ά. Το σύνολό τους υπολογίζεται στις 500 χιλιάδες αλλά τα επίσημα στοιχεία της αποστολής του ΟΗΕ για τη σταθεροποίηση στη ΛΔΚ (Monusco) -η διάδοχος της Monuc- κάνουν λόγο για τρεις χιλιάδες τέτοιες οργανώσεις.

Πηγή: “Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

20th Nov2011

Κινέζικο βραβείο ειρήνης στον Πούτιν

by Valia Kaimaki

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν είναι ο νικητής του φετινού κινεζικού Παγκόσμιου Βραβείου για την Ειρήνη, Κομφούκιος.

Διαβάστε τη συνέχεια

20th Nov2011

Μάικλ Τσότι: Ο καρκίνος οφείλεται στη γενετική

by Valia Kaimaki

Οσο κουβεντιάζεις μαζί του, ξεχνάς πως είναι ο Μάικλ Τσότι, αντιπρόεδρος του τμήματος χειρουργικής στο διάσημο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Johns Hopkins Medicine της Βαλτιμόρης, καθηγητής χειρουργικής και ογκολογίας, θρύλος για ασθενείς και φοιτητές. Βλέπεις μόνο έναν παθιασμένο επιστήμονα και έναν ευγενέστατο άνθρωπο, που ρωτάει κι αυτός να μάθει για την κρίση στη χώρα μας και συζητάει και συγκρίνει πολιτικές καταστάσεις από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Μοιρασμένος ανάμεσα στη χειρουργική και την έρευνα, τις οποίες δεν ξεχωρίζει, ασχολείται κυρίως με τον καρκίνο του παγκρέατος και του παχέος εντέρου, από τις δυσκολότερες μορφές της ασθένειας. Στην Αθήνα για λίγες μέρες, μίλησε με την «Κ.Ε.» για το μέλλον της ιατρικής και τις εξελίξεις που περιμένουμε.

Διαβάστε τη συνέχεια

25th Sep2011

Ο δισεκατομμυριούχος με την… κοινωνική ευαισθησία

by Valia Kaimaki

«Ποιος είναι αυτός δίπλα στον Μπάφετ;» Παραφράζοντας το γνωστό ανέκδοτο, ο άτυπος σύμβουλος του προέδρου Ομπάμα παίρνει τρανή θέση στην επικαιρότητα.

(more…)

18th Sep2011

«Ανώνυμοι» χάκερ όνομα και πράγμα

by Valia Kaimaki

Η διάσημη ομάδα χάκερ «Ανώνυμοι» «φακελώθηκε» πρόσφατα από την αμερικανική ομοσπονδιακή αστυνομία. Κι επειδή το FBI δεν έχει και πολλά στοιχεία στη διάθεσή του, αρκέστηκε σε, ένα πορτρέτο που, όπως εύκολα διαπιστώνει κανείς, αντιστοιχεί στον μισό πληθυσμό του πλανήτη.

(more…)

28th Aug2011

Η ιδεολογική διαθήκη ενός ηγέτη

by Valia Kaimaki

Ενα μεταθανάτιο γράμμα; Λογοτεχνική πρακτική εκείνων που μένουν και απευθύνονται σε κάποιον που έφυγε. Μερικές φορές έχουν αποδέκτες, φευ, πολιτικούς και πρόκειται κυρίως για «πολιτική λογοτεχνία», με σκοπό να θίξει τα κακώς κείμενα της τρέχουσας επικαιρότητας (βλ. γράμμα του Φρ. Μιτεράν στον Ν. Σαρκοζί). Ακόμα και «συνεντεύξεις» έχουν δημοσιευτεί με τον ίδιο σκοπό.

(more…)

Pages:12»